6.7.2 Schuldeisersvergadering

Het zou naar mijn mening mogelijk moeten zijn om voorafgaand aan de verificatievergadering een schuldeisersvergadering te beleggen. Ten minste vijf schuldeisers die naar schatting ten minste een vijfde van de vorderingen vertegenwoordigen, zouden een verzoek moeten kunnen doen tot het houden van een vergadering. Ook de curator moet de mogelijkheid krijgen te verzoeken om een vergadering. Heeft de verificatie van vorderingen nog niet plaatsgevonden, dan moeten schuldeisers ten minste 24 uur voorafgaand aan de vergadering hun vordering hebben ingediend bij de curator. Wordt de vordering betwist, dan beslist de rechter-commissaris of en voor welk bedrag een schuldeiser stemrecht heeft. De rechter-commissaris is als voorzitter van de vergadering de aangewezen persoon om, eventueel in overleg met de curator, te bepalen op welke wijze een schuldeisersvergadering wordt gehouden. Om schuldeisers de mogelijkheid te bieden hier invloed op uit te oefenen, zouden schuldeisers die bevoegd zijn om een schuldeisersvergadering te verzoeken ook de bevoegdheid moeten hebben om de vorm van de vergadering te bepalen.

Besluiten zouden moeten worden genomen bij meerderheid van de waarde van de vorderingen. Het huidige gemengde stelsel, waarbij een schuldeiser voor iedere 45 euro een stem kan uitbrengen, is door de inflatie betekenisloos geworden. Om de curator en rechter-commissaris wel de mogelijkheid te geven rekening te houden met het aantal schuldeisers dat voor of tegen een besluit heeft gestemd, is het wenselijk dat dit in het proces-verbaal van de vergadering wordt opgenomen. Daartoe zou artikel 173b lid 3 Fw verplaatst moeten worden naar de algemene bepalingen over de schuldeisersvergadering.

Schuldeisers die hun stem uitbrengen op een vergadering hebben uiteenlopende belangen en in de regel is de opkomst laag. Om die reden is de schuldeisersvergadering geschikt als forum voor informatie, discussie en advisering, maar niet voor het nemen van vergaande besluiten. Naar mijn mening gaat het te ver dat de bevoegdheid om te beslissen over voortzetting van de onderneming bij de schuldeisersvergadering ligt. De vergadering zou daarover slechts een advies moeten uitbrengen. Wellicht leidt dat ertoe dat de vraag of de onderneming moet worden voortgezet eerder wordt voorgelegd aan de schuldeisers. Door geen beslissingsbevoegdheid toe te kennen aan de schuldeisersvergadering, bestaat er geen noodzaak voor een tegenstrijdig belangregeling. Ook is daardoor het probleem van besluitvorming door rekenkundige minderheden die ter vergadering een meerderheid zouden blijken te vormen beperkt. Het informatierecht van de schuldeisersvergadering kan duidelijker naar voren komen door aan artikel 80 Fw een lid toe te voegen waarin is opgenomen dat de curator alle door de schuldeisers verlangde inlichtingen over het beheer en de vereffening van de boedel geeft.