19.7.3 Ruimer gebruik bewijsvermoedens

Om bewijsproblemen vanwege weigerachtige verdachten te ondervangen, zou de rechter, voor zover (nu en straks) nog mogelijk binnen de grenzen van art. 6, lid 2 EVRM, op zijn beurt waar nodig ruimhartiger kunnen omgaan met bewijsconstructies c.q. -vermoedens als de inspecteur niet over voldoende feiten voor boeteoplegging beschikt, bijvoorbeeld vanwege een beroep van de boeteling op het recht tegen gedwongen zelfbelasting en/of het gebruik maken van rekeningen in landen met een bankgeheim of van listige constructies die het zicht op inkomen en vermogen ontnemen. Uit de huidige rechtspraak van de belastingkamer van de HR lijkt te volgen dat hij hier welwillend tegenover staat, in die zin, dat de belastingkamer niet erg geneigd is de weigerachtige (potentiële) boeteling meer privileges toe te kennen dan de meewerkende boeteling.1 Omdat het gebruik van bewijsvermoedens onder invloed van verbeterde statistische methoden waarschijnlijk zal toenemen (zie § 19.4.2 hiervoor), is ook dit een te volgen ontwikkeling.