3.3.2 Economische eenheid

Het begrip economische eenheid is afkomstig uit het jaarrekeningenrecht. In het jaarrekeningenrecht wordt gesproken van een economische eenheid wanneer er een samenhangend verslag over de verschillende rechtspersonen en vennootschappen wordt uitgebracht.

Het bestaan van een economische eenheid in de zin van artikel 2:24b BW tussen twee of meerdere rechtspersonen kan blijken uit gezamenlijke verslaggeving en uit een geconsolideerde jaarrekening.1 Andere aanwijzingen voor het bestaan van een economische eenheid die ook wel worden genoemd zijn complementaire economische activiteiten, een gemeenschappelijk financieel en economisch beleid en beheer, fiscale verbondenheid en de aanwezigheid van een aansprakelijkheidsverklaring van een vennootschap voor de schulden van een andere vennootschap. Dat kan door middel van een 403-verklaring of een andere (parent)guarantee.2 Voornoemde kenmerken zijn aanknopingspunten. Het niet aanwezig zijn van deze kenmerken betekent niet per definitie dat er geen sprake is van een economische eenheid.

Het kan voor externe partijen lastig zo niet onmogelijk zijn om vast te stellen of sprake is van een economische eenheid. Dat een of meerdere rechtspersonen samen een economische eenheid vormen, hoeft niet naar buiten toe kenbaar te zijn.

In het kader van de uitleg van artikel 2:24b BW wordt betoogd dat aan het begrip economische eenheid als zodanig maar weinig betekenis kan worden toegekend en dat het weinig functioneel is.3