Vastgoedtransacties in de Europese btw (FM nr. 169) 2021/7.6.2.2.1.3:7.6.2.2.1.3 Parkeerruimte: aard en inrichting of gebruik?

Vastgoedtransacties in de Europese btw (FM nr. 169) 2021/7.6.2.2.1.3

7.6.2.2.1.3 Parkeerruimte: aard en inrichting of gebruik?

Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.

Het Hof van Justitie heeft duidelijk gemaakt dat het begrip ‘parkeerruimte voor voertuigen’ alle oppervlakken voor het parkeren van voertuigen omvat. Maar de vraag wanneer sprake is van een oppervlak voor het parkeren van voertuigen, is door het Hof van Justitie nog niet beantwoord. In Nederland heeft de Hoge Raad zich gebogen over de vraag of de verhuur van garageboxen die blijkens de huurovereenkomst bestemd zijn om te worden gebruikt als garage/bergruimte kwalificeert als de verhuur van parkeerruimte voor voertuigen. De Hoge Raad heeft die vraag bevestigend beantwoord zonder hierover een prejudiciële vraag te stellen. Naar zijn oordeel is het een acte clair dat de verhuur van garageboxen, die wat betreft hun aard en inrichting bestemd zijn voor het parkeren van voertuigen en waarvan contractueel niet is uitgesloten dat zij als parkeerruimte voor een voertuig worden gebruikt, aangemerkt moet worden als de (van rechtswege belaste) verhuur van parkeerruimte voor voertuigen.1 De Hoge Raad verwijst in dit kader naar de jurisprudentie van het Hof van Justitie waaruit volgt dat een uitzondering op de vrijstelling voor verhuur van onroerend goed ruim moet worden uitgelegd.2

Naar mijn mening had de Hoge Raad (wel) een prejudiciële vraag moeten stellen.3 Uit het Morten Henriksen-arrest volgt dat iedere verhuur van oppervlakten voor het parkeren van voertuigen, daaronder begrepen gesloten garageboxen, als de verhuur van parkeerruimte voor voertuigen moet worden beschouwd.4 Of de verhuur van garageboxen ook als de verhuur van parkeerruimte voor een voertuig moet worden aangemerkt indien is overeengekomen dat de huurder de garagebox ook als bergruimte mag gebruiken, kan uit dit arrest niet worden afgeleid.5 Daarnaast heeft het Hof van Justitie in het Leichenich-arrest, waaraan de Hoge Raad in het geheel niet refereert, het (overeengekomen) gebruik van de woonboot beslissend geacht voor de uitleg van het (unie)begrip ‘voertuig’ (zie paragraaf 7.6.2.2.2). Of dit ook geldt voor de uitleg van het (unie)begrip ‘parkeerruimte’ kan uit dit arrest niet worden afgeleid, maar uitgesloten is dit niet.6 Omdat de Hoge Raad ondanks de redelijke twijfel heeft nagelaten om een prejudiciële vraag te stellen aan het Hof van Justitie, is hij gehouden om dit in een voorkomend geval alsnog te doen.

Naar mijn mening leidt voormelde uitleg van het begrip ‘parkeerruimte’ door de Hoge Raad tot onwenselijke uitkomsten. Die uitleg betekent namelijk dat de verhuur van twee identieke garageboxen die door de huurders op grond van de huurovereenkomst als bergruimte mogen worden gebruikt verschillend wordt behandeld naargelang in de huurovereenkomst (lees: op papier) het gebruik van de garagebox als parkeerruimte voor een voertuig al dan niet is uitgesloten. Naar mijn mening is deze verschillende btw-behandeling in strijd met de concurrentieneutraliteit.7 Daarnaast concurreert de verhuur van een garagebox die door de huurder als bergruimte mag worden gebruikt ook met de verhuur van self storage boxen die geschikt zijn voor het parkeren van een voertuig.8 Door de uitleg van de Hoge Raad is de verhuur van garageboxen die als bergruimte (mogen) worden gebruikt per definitie belast zolang het gebruik als parkeerruimte voor een voertuig in de huurovereenkomst niet is uitgesloten, terwijl de verhuur van self storage boxen in beginsel vrijgesteld is.9 Naar mijn mening leidt dit tot een verstoring van de concurrentieneutraliteit.10 Die verstoring zou zich niet voordoen indien het overeengekomen gebruik van het onroerend goed in alle gevallen – en dus niet alleen bij onroerend goed dat naar zijn aard en inrichting niet bestemd is als parkeerruimte voor een voertuig – van doorslaggevend belang zou zijn voor de kwalificatie als parkeerruimte.11 Vanuit het oogpunt van het beginsel de fiscale neutraliteit acht ik het daarom wenselijker om niet met twee maten te meten, maar het overeengekomen gebruik altijd beslissend te achten voor de kwalificatie als parkeerruimte.12 Feit is dat de Hoge Raad daarvoor niet heeft gekozen. De Nederlandse wetgever heeft niettemin de mogelijkheid om de concurrentieverstoringen die daarvan het gevolg zijn weg te nemen door de verhuur van bergruimte op grond van 135 lid 2, laatste volzin Btw-richtlijn uit te zonderen van de vrijstelling voor de verhuur van onroerend goed, zoals ook België heeft gedaan (zie paragraaf 7.6.4).13 Naar mijn mening verdient het op grond van het beginsel van de fiscale neutraliteit aanbeveling dat de Nederlandse wetgever van die mogelijkheid gebruikmaakt en aldus voormelde onwenselijke gevolgen van de beslissing van de Hoge Raad neutraliseert.14

Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.