6.1 Inleiding

De faillissementscurator is bevoegd om (delen van) de onderneming van de failliet over te dragen aan derden. De wet kent momenteel geen regeling voor de verkoop van bestanddelen van de boedel door de curator, anders dan dat de verkoop in beginsel in het openbaar plaatsvindt.1 De curator is vrij om de procedure naar eigen inzicht in te richten. Zijn taak om te vereffenen is daarbij leidend.2 De curator streeft in beginsel naar een zo hoog mogelijke opbrengst voor de gezamenlijke schuldeisers.3 Hoe het verkoopproces wordt ingericht, zal onder meer afhangen van de gewenste snelheid van de verkoop en de omvang van de onderneming.4 Eén van de opties voor de curator is dat hij een biedingsprocedure inricht.

Een geïnteresseerde koper zal, voordat hij een bod uitbrengt, willen weten wat voor vlees hij in de kuip heeft. De curator doet er met het oog op opbrengstmaximalisatie goed aan om de potentiële koper de nodige informatie te verstrekken. De curator deelt daarbij onder meer bedrijfsgegevens die informatie bevatten over werknemers (bijvoorbeeld dossiers en personeelsbestanden), van debiteuren, crediteuren en klanten (hoofdzakelijk adresgegevens) en van bestuurders (bijvoorbeeld financiële gegevens of contactgegevens). Deze informatie bevat persoonsgegevens in de zin van de AVG.5

De curator kan bij het delen van die persoonsgegevens aanlopen tegen een dilemma over de hoeveelheid informatie hij kan delen met geïnteresseerde partijen. Het delen van te weinig informatie belemmert de mogelijkheden van de curator om een doorstart of verkoop van de onderneming te realiseren of een optimale prijs voor die onderneming voor te verkrijgen. Een curator kan de onderneming voor een betere prijs verkopen als hij potentiële kopers beter informeert.6 Tegelijkertijd wil de curator niet dat concurrenten al te veel (bedrijfsgevoelige) informatie kosteloos kunnen inzien. Er zijn dus al grenzen aan de informatieverstrekking. De AVG voegt hier een nieuwe grens aan toe. Het delen van persoonsgegevens is een verwerking in de zin van de AVG.7 Als verwerkingsverantwoordelijke is de curator verplicht de AVG na te leven.8 Het delen van te veel informatie kan strijdig zijn met de AVG en leiden tot problemen met de privacy van betrokkenen.

In dit hoofdstuk bespreek ik welke persoonsgegevens een curator onder welke voorwaarden met potentiële verkrijgers mag delen. Ter introductie ga ik kort in op de gang van zaken binnen een biedingsprocedure in faillissement (§6.2). Vervolgens bespreek ik de relevante vereisten uit de AVG en geef steeds aan hoe de biedingsprocedure op zo’n manier kan worden ingericht dat die in lijn is met die vereisten. Bij iedere verwerking van persoonsgegevens moeten de beginselen uit de AVG worden nageleefd.9 Allereerst heeft de curator een grondslag nodig en voor de verwerking van bijzondere persoonsgegevens daarnaast een ontheffing op het verbod om dergelijke gegevens te verwerken (§6.3). Vervolgens moet worden gekeken welke gegevens noodzakelijk zijn omdat de curator alleen de minimaal noodzakelijke persoonsgegevens mag verwerken (§6.4). Verder moeten betrokkenen geïnformeerd worden (§6.5). Vervolgens bespreek ik of de curator gehouden is om te controleren of de persoonsgegevens die hij doorstuurt, juist zijn (§6.6) en wat voor maatregelen de curator moet treffen om persoonsgegevens te beschermen (§6.7). Ik rond af met een conclusie.