IV.4.4.1 Terug naar de gewone onrechtmatige daad

De toepassing van de ernstig verwijt-maatstaf in het kader van de onrechtmatige daad is in strijd met het systeem der wet, en veroorzaakt onnodig rechtsonzekerheid en rechtsongelijkheid. De oplossing is eenvoudig: externe bestuurdersaansprakelijkheid op grond van de onrechtmatige daad moet, gewoon weer – net als voor 20061 – worden beoordeeld aan de hand van de normale vereisten van artikel 6:162 BW. Dan geldt dus voor de bestuurder dat hij, net als iedere andere persoon, gehouden is tot de betaling van een schadevergoeding als er sprake is van een 1) toerekenbare 2) onrechtmatige handeling 3) jegens een ander 4) ten gevolge waarvan die ander 5) schade heeft geleden.2 De uit artikel 2:9 BW-afkomstige ernstig verwijt-maatstaf dient buiten toepassing te blijven. Het gebruik van deze maatstaf blijft dan beperkt tot situaties waarvoor artikel 2:9 BW is ontworpen: de aansprakelijkheid van een bestuurder jegens de rechtspersoon vanwege onbehoorlijke taakvervulling. Zo simpel is het.

Het verlaten van de ernstig verwijt-maatstaf en de terugkeer naar de gewone vereisten van artikel 6:162 BW, zorgt er niet alleen voor dat deze vorm van bestuurdersaansprakelijkheid weer voldoet aan de dwingende eisen die de wet stelt aan deze grondslag voor een schadevergoeding, maar zorgt ook voor meer duidelijkheid, nuance en maatwerk. Dat licht ik hierna toe.