25 jaar Awb in eenheid en verscheidenheid
Einde inhoudsopgave
25 jaar Awb in eenheid en verscheidenheid 2019/47.5:47.5 Foutje, bedankt?
25 jaar Awb in eenheid en verscheidenheid 2019/47.5
47.5 Foutje, bedankt?
Documentgegevens:
prof. mr. W. Konijnenbelt, datum 01-12-2018
- Datum
01-12-2018
- Auteur
prof. mr. W. Konijnenbelt
- Vakgebied(en)
Bestuursrecht algemeen / Algemeen
Toon alle voetnoten
Voetnoten
Voetnoten
Zie bijv. Tom Barkhuysen, ‘Het recht om fouten te maken’, NJB 2018/819; Michiel Scheltema, ‘Wetgeving in een responsieve rechtsstaat’, RegelMaat 2018, blz. 120 (hier 128). De Nederlandse Raad van State vraagt in par. 2.3 van zijn jaarverslag over 2017 ook aandacht voor het idee.
Vaak afgekort tot ECOSOC.
Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.
Ook in Nederland is niet onopgemerkt gebleven1 het wetsvoorstel Pour un État au service d’une société de confiance2 (Naar een staat ten dienste van een samenleving van vertrouwen), dat eind november 2017 werd ingediend bij het Franse parlement en dat leidde tot de wet nr. 2018-727 van 10 augustus 2018, op 13 augustus in werking getreden. Daarbij is onder (veel) meer aan de tweede titel van boek II van de CRPA een derde hoofdstuk toegevoegd, met als opschrift Droit à régularisation en cas d’erreur (Recht op herstel van een vergissing). De (ongenummerde) eerste twee leden van het nieuwe artikel L. 123-1 vatten de bedoeling duidelijk samen:
Art. L. 123-1. Wie voor de eerste keer een regel over het hoofd ziet die op zijn situatie van toepassing is of een inhoudelijke vergissing heeft begaan bij het beschrijven van zijn situatie, zal van bestuurswege niet worden bestraft met een geldelijke sanctie of één waarbij hij wordt gekort op een prestatie van overheidswege, als de vergissing op eigen initiatief of, na eerste aanmaning, binnen de gestelde termijn wordt hersteld.
De sanctie kan echter wel worden opgelegd in geval van kwade trouw of bedrog, zonder dat de betrokkene kans op herstel krijgt.
In de daaropvolgende bepalingen nog enkele uitzonderingen, zoals wanneer het EU-recht deze souplesse niet toelaat of wanneer het gaat om een contractuele sanctie. In diverse andere wetboeken en wetten zijn bij dezelfde wet vergelijkbare regels opgenomen.
Traditioneel gaan het Franse bestuur en het Franse bestuursrecht uit van groot wantrouwen ten opzichte van anderen: niet alleen ten opzichte van ‘het publiek’, maar ook van andere overheden. Daar ligt één van de belangrijkste redenen voor de grote mate van centralisatie en voor de grote circulairedichtheid.
Mocht het lukken die houding te veranderen en anderen langzamerhand in beginsel wel te gaan vertrouwen, dan zou dat een ware culturele omwenteling betekenen.
Na de revoluties van 1789, 1830, 1848 en 1968, nu die van 2018?