6.4.2 Vereenvoudigde aangifte (onvolledige aangifte)

In het DWU is voorzien in de mogelijkheid een vereenvoudigde aangifte (onvolledige aangifte) in te dienen.1 De vereenvoudigde aangifte is, net als de normale aangifte en inschrijving in de administratie, een aangifteprocedure. In de vereenvoudigde aangifte hoeft de douanewaarde nog niet te worden vermeld en mogen in de daaropvolgende aanvullende aangifte de ontbrekende bestanddelen worden ingediend.2 In beginsel moet de aanvullende aangifte tien dagen na vrijgave van de goederen worden ingediend.3 Op de termijn van tien dagen bestaan echter een drietal voor dit onderzoek van belang zijnde uitzonderingen. Ten eerste mag de termijn, wanneer er geen douaneschuld ontstaat, oplopen tot maximaal 30 dagen te rekenen vanaf de vrijgave van de goederen.4 Ten tweede mogen douaneautoriteiten een langere periode van 120 dagen toestaan en in uitzonderlijke, naar behoren gemotiveerde gevallen die verband houden met de douanewaarde van goederen, mogen zij deze termijn zelfs verder verlengen tot maximaal twee jaar vanaf de datum van vrijgave van de goederen.5 De derde uitzondering houdt verband met de bevoegdheid die douaneautoriteiten wordt gegund om een andere termijn dan de tiendagenperiode toe te staan tot de uitrol van het AES-systeem en de upgrade van de desbetreffende nationale invoersystemen.6 Dit betreft echter een overgangsmaatregel.7 De bewijsstukken die ontbraken bij de indiening van de vereenvoudigde aangifte, dienen in het bezit van de aangever te zijn binnen eerdergenoemde termijnen.8

Onder het CDW gold dat bij een onvolledige aangifte de noodzakelijke gegevens of bescheiden voor de definitieve vaststelling van de douanewaarde binnen de verjaringstermijn van drie jaar ingediend moesten worden.9 Het CDW leek op dit punt meer faciliterend voor aangevers.