147 Onverpandbaarheid van een overdraagbare vordering

In paragraaf 6.4.1 werd geconcludeerd dat naar geldend recht een onoverdraagbare vordering niet vatbaar is voor verpanding. In die paragraaf werd voorgesteld onoverdraagbare vorderingen in beginsel wel vatbaar voor verpanding te doen zijn. Wordt verpandbaarheid van onoverdraagbare vorderingen door de wetgever mogelijk gemaakt, dan kunnen partijen overeenkomen dat een vordering uit hun overeenkomst niet overdraagbaar, maar wel verpandbaar zal zijn. In dat geval is een vordering niet onverpandbaar om de enkele reden dat de onoverdraagbaarheid ervan bedongen is. Mijnssen stelt weliswaar dat een beding van onoverdraagbaarheid altijd zo moet worden uitgelegd dat het mede beoogt verpanding uit te sluiten,1 maar een dergelijke absolute uitlegregel past niet in ons flexibele overeenkomstenrecht.

Voor de volledigheid zij nog opgemerkt dat naar geldend recht partijen wel de mogelijkheid hebben een overdraagbare vordering door een daartoe strekkend beding onverpandbaar te doen zijn. Geen dwingende wetsbepaling verzet zich hiertegen.2