4.6.3 Documentary credit

213. Documentary credit is, kort gezegd, een garantie tot betaling door een bank bij presentatie van bepaalde documenten. De koper instrueert zijn bank tot het openen van een onherroepelijk krediet ten gunste van de verkoper. De bank verplicht zich jegens de verkoper tot uitbetaling als de verkoper de gevraagde documenten overlegt.1 Expliciete aanvaarding, vertrouwen of consideration is niet vereist.2 De begunstigde kan het krediet afwijzen, waardoor het vervalt.3

In de literatuur bestaat verschil van inzicht over de duiding van de verhouding tussen de bank en de begunstigde, net als in het Nederlandse recht ten aanzien van een bankgarantie.4 Malek en Quest kwalificeren de verhouding als contractueel, waarbij de bank een aanbod doet aan de begunstigde, die het stilzwijgend aanvaardt.5 Andere auteurs zien het documentary credit als een sui generis instrument waarmee een verbintenis kan worden gecreëerd waar geen consideration voor hoeft te worden verschaft.6 Commercieel gezien is echter geen sprake van een gratuitous promise, nu de promisor (de bank) een voordeel verkrijgt van een ander dan de promisee (de begunstigde).7