II.7.5.2.1 Factoring

Als het kopen van schuldvorderingen dienstverlening onder bezwarende titel impliceert, kan de koper daardoor ondernemer zijn (zie par. 3.2). Daarbij zou in elk geval bij een factor zoals in de zaak MKG-Kraftfahrzeuge-Factoring aan de orde was, verwacht worden dat hij de werkzaamheden van een dienstverrichter verricht (vgl. artikel 9, lid 1, tweede volzin, Btw-richtlijn). Het Hof van Justitie ziet in een factor echter een exploitant van een vermogensbestanddeel om er duurzaam opbrengst uit te verkrijgen (vgl. artikel 7, lid 2, onderdeel b, Wet OB 1968 en artikel 9, lid 1, derde volzin, Btw-richtlijn). In het arrest in de zaak MKG-Kraftfahrzeuge-Factoring overweegt het Hof namelijk:1

Het Hof van Justitie en A-G Jacobs laten onbelicht waarom de factor in kwestie een vermogensbestanddeel exploiteert om er duurzaam opbrengst uit te verkrijgen. Het ligt naar mijn mening meer voor de hand dat een factor een dienstverrichter is in de zin van artikel 9, lid 2, tweede volzin, Btw-richtlijn. Mijn indruk is echter dat de aangehaalde rechtsoverweging niet zozeer een principiële beslissing bevat, als wel door het procedureverloop is ingegeven. Partijen hebben namelijk een vergelijking gemaakt met het verkrijgen en houden van aandelen en bij aandelen heeft de vraag gespeeld of sprake is van een exploitatie om duurzaam opbrengst te verkrijgen (zie nader par. 4.5). Dit lijkt het Hof van Justitie te hebben doorgetrokken. Een ander opvallend element is dat het Hof van Justitie spreekt over exploitatie van ‘het betrokken goed’, terwijl geld en schuldvorderingen op grond van artikel 14, lid 1, Btwrichtlijn duidelijk geen goed zijn.2