III.5.2.2.4 De Hoge Raad

Tegenover het gebruik door het HRC, het EHRM en het BVerfG, staat dat de Hoge Raad het begrip menselijke waardigheid zelden gebruikt en dan vrijwel alleen in civiele zaken.1 De Hoge Raad gebruikte de term in een zaak over schadevergoeding na een beroepsfout van een verloskundige (het niet verrichten van prenatale diagnostiek waardoor chromosale afwijking niet aan het licht kwam) en oordeelde dat bepaalde handelingen in strijd met de waardigheid van het notarisambt zijn. Hierin staat, net zoals bij enkele EHRM-arresten waarin de menselijke waardigheid bij het eerlijk procesrecht werd gebruikt, niet de waardigheid van de verdachte maar de waardigheid van het ambt centraal. In conclusies van advocaten-generaal over beledigende termen, zoals mierenneuker en mafkees, wordt het begrip waardigheid af en toe gebruikt.2 Bij de overige strafbare feiten, zoals mensenhandel, verkrachting (waarover het EHRM oordeelde dat de menselijke waardigheid schenden) en oorlogsmisdrijven door het leveren van gifgas, laat de Hoge Raad het concept menselijke waardigheid links liggen.