II.6.3.1.3 Consumentenkrediet

Hoewel dit onderzoek niet over consumentenkrediet handelt, is het voor het totaalbeeld van de betekenissen van krediet interessant kort stil te staan bij de privaatrechtelijke regeling daaromtrent. Artikel 7:57 BWgeeft voor consumentenkredietovereenkomsten namelijk een definitie van een kredietovereenkomst die van Europeesrechtelijke oorsprong is. Het betreft ‘een overeenkomst waarbij een kredietgever aan een consument krediet verleent of toezegt in de vorm van uitstel van betaling, een lening of een andere, soortgelijke betalingsfaciliteit, met uitzondering van overeenkomsten voor doorlopende dienstverlening en doorlopende levering van dezelfde goederen, waarbij de consument, zolang de diensten respectievelijk goederen worden geleverd, de kosten daarvan in termijnen betaalt’. Deze definitie correspondeert met artikel 3, aanhef en onderdeel c, Richtlijn 2008/48/EG. Mede met het oog op de in paragraaf 6.4 te bespreken definitie van krediet voor de toepassing van de Wet OB 1968 valt een aantal elementen in deze definitie op. Zo kan een kredietovereenkomst naast het verlenen van krediet ook de toezegging tot het verlenen van krediet inhouden. Verder is krediet niet alleen een geldlening, maar ook uitstel van betaling of een andere, soortgelijke betalingsfaciliteit. Een kredietovereenkomst omvat daarom mede koop op afbetaling (artikel 7A:1576 BW e.v.) en huurkoop (artikel 7A:1576h BW e.v.). Dit geeft aan dat verlening van krediet meer omvat dan alleen een overeenkomst van geldlening.1