12.7.3 Oplossen van de knelpunten en aanbevelingen

De Nederlandse wetgever is er zelf primair verantwoordelijk voor dat vennootschappen hun vestigingsvrijheid kunnen uitoefenen. Eventuele knelpunten moet hij oplossen, vooral nu er vooralsnog geen zicht is op EU-richtlijnen (zoals een richtlijn voor grensoverschrijdende omzetting) die ook op personenvennootschappen zien.1 Actie van de Nederlandse wetgever voorkomt echter niet dat de VOF bij de andere betrokken lidstaat tegen de nodige problemen aanloopt.

Gebleken is dat er draagvlak is voor verbetering en vereenvoudiging van grensoverschrijdende herstructurering. Het moge duidelijk zijn dat het tijd is voor de Europese wetgever om in procedurele en materiële regels te voorzien, zodat personenvennootschappen daadwerkelijk van de vestigingsvrijheid gebruik kunnen maken.2 In Europees verband moet om te beginnen een lijst worden opgesteld met ‘equivalente rechtsvormen’. Het is in elk geval niet aan te raden om voor de oplossing van knelpunten te wachten op een arrest van het HvJ EU, omdat personenvennootschappen niet snel tot in hogere instanties zullen doorprocederen.

De vennoten zelf kunnen ook het nodige doen om te bewerkstelligen dat een VOF fuseert met een andere vennootschap of zich omzet in een niet-equivalente rechtsvorm, zij het via een omweg. Daartoe kan de VOF zich grensoverschrijdend omzetten in bijvoorbeeld een OHG, die op grond van haar nationale recht wel kan fuseren en zich kan omzetten in een rechtspersoon. Hopelijk dwingt dit inzicht de Nederlandse wetgever ertoe om de eigen wetgeving aantrekkelijker te maken voor ondernemers door het beter aan te doen sluiten bij hun behoeften.