II.6.4.1 Artikel 11, lid 1, onderdeel j, ten eerste, Wet OB 1968

Uit de vorige paragraaf komt naar voren dat het privaatrecht, het toezichtrecht, het jaarrekeningenrecht en de directe belastingen een ruim begrip ‘krediet’ kennen. Daarbij is niet alleen van kredietverlening sprake bij geldleningen en uitstel van betaling, maar ook bij huurkoop en financiële lease. Voor de omzetbelasting ligt dat niet anders.

In de Wet OB 1968 en de Btw-richtlijn komt het begrip ‘verlening van krediet’ voor in artikel 11, lid 1, onderdeel j, ten eerste, Wet OB 1968 respectievelijk artikel 135, lid 1, onderdeel b, Btw-richtlijn. In die bepalingen is verlening van krediet niet gedefinieerd. Ook de gepubliceerde totstandkomingsgeschiedenis van de Wet OB 1968 en de Btw-richtlijn bieden geen zicht op een definitie. Pas in 2011 heeft het toenmalige voorzitterschap van de Raad geprobeerd een definitie te formuleren in het kader van voorstellen tot modernisering van de Btw-richtlijn wat betreft de behandeling van verzekeringsdiensten en financiële diensten.1 Dit heeft tot het volgende geleid:

De betreffende voorstellen zijn inmiddels ingetrokken.2 De juridische betekenis van deze definitie voor het huidige recht kan daarom strikt genomen niet meer dan beperkt zijn.3 De definitie sluit echter zo nauw aan bij de bestaande jurisprudentie over verlening van krediet, dat zij een geschikte kapstok voor de bespreking van die jurisprudentie vormt. De afbakening van de in dit hoofd stuk aan de orde zijnde verleningen van krediet tot deelnemingen en obligaties is in paragraaf 4.4.3 en 5.4.2 behandeld.