7.8.1 Informatie doorgeven vs. zelf actie ondernemen: voorzienbare relevantie

211. In par. 7.7.2 zette ik uiteen dat de achterliggende gedachte van de hoofdregel is dat de betrokkenheid en functie van de functionaris tezamen bepalen in hoeverre van de functionaris verwacht mag worden dat hij de relevantie van zijn kennis voor de situatie inziet. Dit brengt mee dat aanleiding bestaat voor enige terughoudendheid wanneer de functionaris in kwestie niet bevoegd is tot méér dan het enkele doorleiden van informatie aan een bevoegd persoon. Voor de persoon die geen verdergaande bevoegdheden heeft, zal de relevantie van de informatie doorgaans minder snel duidelijk zijn dan voor de functionaris met meer verantwoordelijkheid. Heeft een functionaris niet zelf de bevoegdheid om beslissingen te nemen naar aanleiding van de informatie (anders dan de beslissing om die door te leiden), dan zal de rechter in zijn beoordeling daarom moeten meenemen of de relevantie van de informatie voldoende voorzienbaar was. Situaties waarin de wetende functionaris slechts tot taak heeft de kennis door te geven, liggen op het grensvlak van standaardgevallen en situaties van kennisversplintering. Zie over dat grensvlak par. 9.2.