7.5.2.1 Onderscheid tussen passieve(re) verhuur, actieve(re) verhuur en verhuur plus

Met het element tijdsduur in de definitie van het uniebegrip verhuur is, zoals in paragraaf 7.4.3.3 is aangegeven, door het Hof van Justitie beoogd om een onderscheid te maken tussen de verhuur van onroerend goed, dat in de regel een betrekkelijk passieve activiteit is, die enkel verband houdt met het tijdsverloop en geen toegevoegde waarde van betekenis oplevert, en andere activiteiten die ofwel een zakelijk-industrieel en commercieel karakter hebben, zoals de uitzonderingen van art. 135 lid 2 Btw-richtlijn (zie paragraaf 7.6), ofwel een activiteit tot voorwerp hebben dat beter wordt gekarakteriseerd door het verrichten van een andere prestaties dan de enkele terbeschikkingstelling van een onroerend goed (verhuur plus).1 In wezen betreft dit een onderscheid tussen (verhuur)activiteiten van beleggers enerzijds en ondernemers anderzijds.2 Of anders gezegd: een onderscheid tussen bedrijfsmatige en niet-bedrijfsmatige verhuur van onroerend goed.

Uit het door het Hof gemaakte onderscheid tussen de passieve(re) verhuur van onroerend goed enerzijds en de actievere exploitatie van onroerend goed als bedoeld in art. 135 lid 2 Btw-richtlijn volgt naar mijn mening niet dat laatstgenoemde diensten geen verhuurdiensten zijn.3 Het zijn wel verhuurdiensten, maar met een ander, actiever karakter dan de betrekkelijk passieve verhuur van onroerend goed door een belegger waarvoor de vrijstelling volgens het Hof van Justitie is bedoeld (zie paragraaf 7.3). Het zou immers zinledig zijn om deze diensten in art. 135 lid 2 Btw-richtlijn uit te zonderen van de ‘verhuurvrijstelling’ indien deze diensten geen verhuurdiensten zouden zijn. Ook het Hof van Justitie beschouwt de in art. 135 lid 2 Btw-richtlijn genoemde diensten als diensten die van de verhuurvrijstelling uitgezonderd zijn.4 Het is naar mijn mening daarom niet zuiver – want een a contrario redenering – om uit de kwalificatie als een verhuurdienst te concluderen dat sprake is van een passieve(re) verhuurdienst.5 Het voorgaande betekent dat het Hof van Justitie in zijn jurisprudentie drie situaties onderscheidt: passieve(re) verhuur, actieve(re) verhuur en verhuur plus. In onderstaande figuur is dit schematisch weergegeven.