7.4.5.2 Belastingverdragen waarin geen bepalingen voorkomen conform art. 25, lid 3 en 4, NSV

In het belastingverdrag met Australië is in het geheel geen bepaling over non-discriminatie opgenomen. Australië beschouwde deze bepaling namelijk als een inbreuk op zijn soevereine rechten. Dergelijke bepalingen ontbreken eveneens in andere Australische belastingverdragen die voorafgaand aan het belastingverdrag met Nederland zijn gesloten.1

De bepaling over non-discriminatie in het belastingverdrag met Duitsland komt overeen met die welke destijds werd opgenomen in andere Nederlandse belastingverdragen. In dit artikel ontbreken daarom bepalingen die overeenkomen met art. 25, lid 3 en 4, NSV.2

Ook in het verdrag met de voormalige Sovjet-Unie ontbreken bepalingen die overeenkomen met art. 25, lid 3 en 4, NSV. Ondernemingen werden destijds door de Sovjet-Unie niet in de belastingheffing betrokken. Wel heeft de Sovjet-Unie in 1978 een belastingplicht ingevoerd voor buitenlandse lichamen en natuurlijke personen, die inkomsten genieten uit de Sovjet-Unie.3 Aan bepalingen die overeenkomen met art. 24, lid 3 en 4, NSV bestond daarom geen behoefte.

Ook in de BRK ontbreken bepalingen die overeenkomen met art. 25, lid 3 en 4, NSV. Dit heeft vermoedelijk dezelfde achtergrond als in het belastingverdrag met Duitsland. Tijdens de parlementaire behandeling van de wijziging van de BRK in 1996 is door de staatssecretaris toegezegd dat bij de volgende aanpassing van de BRK de bepaling over non-discriminatie in overeenstemming zal worden gebracht met het OESO-modelverdrag.4