4.3.1 Lomé II Overeenkomst en LGO-besluit IV

Zowel het LGO-besluit uit 1976 als de Lomé I Overeenkomst verliep vijf jaar na de inwerkingtreding. De tweede Lomé Overeenkomst werd op 31 oktober 1979 ondertekend door de EEG en de lidstaten enerzijds en 58 ACS- staten anderzijds.1 De Overeenkomst is op 1 januari 1981 in werking getreden. In deze nieuwe Overeenkomst zijn verschillende wijzigingen doorgevoerd op het gebied van onder andere de handelssamenwerking, in het bijzonder de handelsbevordering, en daarnaast mijnbouw en energiewinning2 Zo wordt er in de tweede Lomé Overeenkomst uitwerking gegeven ‘aan de projectsteun in de minerale sector, alsmede aan de ontwikkeling van het mijnbouw- en energiebouwpotentieel’3 Een geheel nieuwe titel in deze Lomé II Overeenkomst is de landbouwsamenwerking4 Aanvankelijk was de Nederlandse regering geen voorstander hiervan, omdat volgens de regering binnen het bestaande kader van de Lomé I Overeenkomst een doeltreffende landbouwsamenwerking mogelijk werd gemaakt.5 De ACS-partners waren het eens met de Nederlandse regering dat in de eerste Lomé Overeenkomst reeds maatregelen waren getroffen voor een effectieve landbouwsamenwerking. Om die reden kreeg deze nieuwe titel een eigen taak: namelijk het op een doeltreffende wijze toegang bieden aan de ACS-staten tot de bestaande samenwerkingsverbanden.6

Het vierde LGO-besluit werd ondertekend op 16 december 1980. Uit kracht van art. 140 van dit besluit treedt het in werking op dezelfde datum als de tweede Lomé Overeenkomst die is ondertekend in 1979. Dit vierde LGO-besluit werd aangepast aan de inhoud van de Lomé II Overeenkomst, opdat de LGO geen mindere hulpvoorwaarden zouden krijgen dan de ACS-staten. Ook in dit LGO-besluit uit 1980 is voor het eerst een titel verwerkt op het gebied van landbouwsamenwerking.7 In zowel de tweede Lomé Overeenkomst als het vierde LGO-besluit is eenzelfde bepaling te vinden over de samenwerking op het landbouwgebied.8 Deze samenwerking op landbouwgebied voor beide associatieregelingen heeft als hoofddoel de LGO en de ACS-staten ‘bij te staan in hun streven oplossingen te vinden voor vraagstukken in verband met de plattelandsontwikkeling en de verbetering en bevordering van de voor binnenlands verbruik en uitvoer bestemde landbouwproduktie alsmede voor eventuele vraagstukken in verband met de continuïteit van de voedselvoorziening van hun bevolking’.9 Beide vergelijkbare regelingen expireerden op 28 februari 1985.10