4.5.1 Inleiding

In het arrest Staleman/Van de Ven werd door de Hoge Raad niet toegelicht op grond waarvan hij meende dat van aansprakelijkheid van bestuurders op grond van art. 2:9 BW eerst sprake kan zijn als hun een zogenoemd ‘ernstig verwijt’ kan worden gemaakt. Welke gedachte ten grondslag lag aan de introductie van de maatstaf en hoe die maatstaf moest worden geduid, werd door de Hoge Raad in het midden gelaten.1 De situatie doet zich dus voor dat het arrest (i) op dit onderdeel afwijkt van de bewoordingen van art. 2:9 BW en (ii) dat de rechter in zijn motivering/redenering stappen heeft overgeslagen. Teneinde de beslissing rationeel-rechtswetenschappelijk te becommentariëren, is het daarom noodzakelijk de beslissing te herformuleren teneinde de stap die de Hoge Raad niet expliciet heeft gemaakt alsnog expliciet te maken. Dit geschiedt aan de hand van de eerdergenoemde rationele reconstructie (zie over dit begrip, par. 2.4).