9.1 Inleiding

Art. 6:181 maakt sinds 1992 deel uit van het Nederlandse buitencontractuele aansprakelijkheidsrecht. De destijds ingevoerde bepaling viel uiteen in twee leden en zag op de in art. 6:173, 174 en 179 bedoelde roerende zaken, opstallen en dieren. In 1995 werd aan art. 6:181 nog een derde lid toegevoegd betreffende de in art. 6:175 bedoelde gevaarlijke stoffen. Met art. 6:181 is beoogd overzichtelijkheid te creëren voor zowel benadeelden als (potentieel) aansprakelijken: duidelijk moet zijn wie op kwalitatieve grondslag is aan te spreken, en wie zich daarvoor (desgewenst) dient te verzekeren. Toch blijkt de toepassing van art. 6:181 nog altijd met de nodige twijfels omgeven. Met deze studie is getracht een bijdrage te leveren aan het wegnemen van die onzekerheden.