5.12.2.2 Gelijkheidsbeginsel

Een examinator moet gelijke gevallen gelijk behandelen, dit vloeit voort uit het gelijkheidsbeginsel. Een beroep op het gelijkheidsbeginsel kan enkel slagen indien de student inzichtelijk kan maken dat een ander gelijk geval anders is beoordeeld.1 In veel zaken blijkt de student dit niet aan te kunnen tonen. Bijvoorbeeld omdat de betreffende tentamens zijn afgenomen bij verschillende universiteiten,2 het onderwerp van het betreffende tentamen verschilde per student,3 het aantal punten dat aan de betreffende studenten was toegekend niet precies hetzelfde was,4 de normering verschilde naargelang het studiejaar waarin de opdracht was ingeleverd5 of de eisen voor de scriptie in een volgend studiejaar waren verzwaard waardoor voor die scripties meer studiepunten konden worden toegekend.6 Een beroep op het gelijkheidsbeginsel hoeft ook niet te slagen als twee studenten gezamenlijk een opdracht hebben gemaakt, maar hiervoor verschillend zijn beoordeeld.7 In casu werd de student beoordeeld voor het deel dat hij had bijgedragen aan de opdracht.

Uit het voorgaande blijkt dat een beroep op het gelijkheidsbeginsel in veel gevallen niet opgaat. De wijze waarop een leerling een examen aflegt zal vaak niet precies gelijk zijn aan de wijze waarop een andere leerling dat doet. Een zaak waarbij een beroep op het gelijkheidsbeginsel wel slaagde betrof een geval waarbij in een zaak van een andere student het Cbe een beslissing van een examinator had vernietigd omdat het antwoordmodel onjuist was.8 Toen de betreffende student beroep instelde bij het Cbe kwam dit College onvoldoende gemotiveerd tot een ander oordeel. In casu was dan ook sprake van strijd met het gelijkheidsbeginsel.