IV.A.2.2 Klaver versus de Rooms-Katholieke Parochie van de Heilige Georgius

Dit hofarrest is tevens illustratief voor de wijze van gebruik in de testamentenpraktijk van de term boedelberedderaar. In de casus van gemeld arrest van Hof Amsterdam van 8 september 1994 staan tegenover elkaar de heer Klaver en De Rooms-Katholieke Parochie van de Heilige Georgius. Erflater Scholten heeft de Parochie van de Heilige Georgius tot zijn 'enige en algehele'erfgenaam benoemd. In hetzelfde testament werd de voormalig kerkmeester, de heer Borst, tot 'executeur-testamentair-boedelberedderaar' benoemd. In de nalatenschap bevond zich onder meer een onroerende zaak. Deze onroerende zaak werd door Borst qualitate qua verkocht aan Klaver. Het kerkbestuur weigert de akte van levering te tekenen. Klaver vordert dat de parochie wordt veroordeeld tot levering.

Hoe zag de 'boedelberedderaarsclausule' er in casu uit?

De executeur werdhet bezit van de nalatenschap verleend, en hij werd voorts tot beredderaar van de nalatenschap benoemdwaarbij hem toegekend werd de meest uitvoerige macht, in het bijzonder om de boedel tot een staat van effenheiden deelbaarheidte brengen, te liquideren en af te rekenen. Of zoals het hof het samenvat: 'De executeur heeft dus alle bevoegdheden die nodig zijn om de nalatenschap te vereffenen.' Het hof merkt daar bij op dat Klaver (koper) niet bestrijdt dat de executeur zijn bevoegdheid slechts heeft voor de vereffening van de boedel en in het bijzonder ook voor de uitkering van de legaten. Het geschil spitst zich in het arrest toe op de vraag ofdeze bevoegdheidsbeperking extern of slechts intern werkt. Het eerste was volgens het hof het geval. De beperkingen werkten (onder het oude recht) extern.

Asser-Van der Ploeg-Perrick1 doet dit arrest overigens af als: 'Anders': (...), en gaat er vanuit dat de testamentaire bevoegdheidsbeperkingen slechts interne werking hebben.