5.1 Inleiding

In het vorige hoofdstuk is het loon besproken en getoetst dat arbeidskrachten voor het verrichten van uitbesteed werk ontvangen. Arbeidskrachten zijn echter niet altijd in staat om werkzaamheden te verrichten. Dat kan allerlei oorzaken hebben, zoals ouderdom, zwangerschap, bevalling of mantelzorg, maar in dit hoofdstuk ligt de focus op arbeidsongeschiktheid door ziekte. Aan bod komt het inkomen tijdens ziekte van arbeidskrachten die uitbesteed werk verrichten en de wijze waarop daarin wordt voorzien. Daarbij bespreek ik de rol van de bij de arbeidsrelatie betrokken ondernemingen, de vereisten die gelden om in aanmerking te komen voor relevante socialezekerheidsregelingen en de eventuele noodzaak om als arbeidskracht eigen middelen aan te wenden tijdens ziekte. Als een arbeidskracht door ziekte geen werkzaamheden (meer) kan verrichten of in mindere mate, blijft immers vanzelfsprekend behoefte aan inkomen bestaan. Dat geldt zowel tijdens ziekte als na herstel. Van belang is daarom ook in hoeverre voor de arbeidskracht mogelijkheden openstaan om na (gedeeltelijk) herstel weer loon uit werk te genereren. Daarom komen in dit hoofdstuk eveneens de re-integratievoorzieningen aan bod voor arbeidskrachten die uitbesteed werk verrichten.

Indien het inkomen tijdens ziekte en de re-integratievoorzieningen voor een arbeidskracht die uitbesteed werk verricht ongunstiger zijn dan voor een werknemer van de uiteindelijk begunstigde die vergelijkbaar werk verricht, ga ik na of die ongelijke behandeling een gerechtvaardigd personeelsbeleid van de intermediair is. Als dat niet het geval is, worden aanbevelingen gedaan voor het aanpassen van de regelgeving teneinde de ongerechtvaardigde ongelijke behandeling op te heffen.