7.8.2.1 Servicekosten bij de verhuur van woonruimte

Met betrekking tot de verhuur van woonruimte is uit art. 7:237 lid 3 BW de volgende definitie van het begrip ‘servicekosten’ af te leiden: ‘de vergoeding voor de zaken en diensten die geleverd worden in verband met de bewoning van de woonruimte, met uitzondering van kosten voor nutsvoorzieningen met een individuele meter’.1 Met de restrictie dat de zaken en diensten geleverd moeten worden ‘in verband met de bewoning van de woonruimte’ heeft de wetgever willen bewerkstelligen dat de kosten voor (medische) zorgverlening, recreatie, maaltijdverstrekking etc. niet aan te merken zijn als servicekosten.2 In de literatuur wordt hieruit de regel afgeleid dat servicekosten verband moeten houden met de bewoning van de woonruimte in algemene zin en niet de bewoning door een bepaalde (categorie) bewoners.3 Met andere woorden: servicekosten betreffen zaakgerelateerde kosten en geen persoonsgerelateerde kosten.

Uit de parlementaire geschiedenis en de bijlage bij het Besluit servicekosten volgt dat bij servicekosten in verband met de verhuur van woonruimte gedacht kan worden aan de vergoeding voor: de levering van collectieve verwarming, de levering van gas, water en elektriciteit daar waar geen individuele meters aanwezig zijn, kabeltelevisie voor zover niet rechtstreeks bij de huurder in rekening gebracht door de leverancier van de kabeltelevisie, beheer- en administratiekosten, diensten huismeester in het kader van toezicht, veiligheid en personele ondersteuning, schoonhouden gemeenschappelijke ruimten, kleine herstellingen die krachtens art. 7:217 BW of het Besluit kleine herstellingen voor rekening van de huurder komen, maar krachtens de huurovereenkomst door de verhuurder ten behoeve van de huurder worden verricht (het zogenoemde ‘huurdersonderhoud’), diensten in het kader van de afvoering van huisvuil, onderhoud gemeenschappelijk groen en verzekeringen waarmee een risico van de huurder wordt gedekt.