2.2.2 De verrekeningsverklaring

De bevoegdheid tot verrekening gaat aan de verrekeningshandeling zelf vooraf.1 De aanwezigheid van de verrekeningsbevoegdheid is immers een noodzakelijke voorwaarde om tot verrekening over te kunnen gaan. Desondanks vangt de BW-verrekeningsafdeling aan met de verrekeningsverklaring en het gevolg daarvan. Pas daarna worden de materiële verrekeningsvereisten geformuleerd. De verrekeningsverklaring en de gevolgen van het uitbrengen daarvan worden in artikel 6:127 lid 1 BW geregeld. Het artikellid bepaalt dat wanneer een schuldenaar die de bevoegdheid tot verrekening heeft, aan zijn schuldeiser verklaart dat hij zijn schuld verrekent, beide verbintenissen tot hun gemeenschappelijke beloop teniet gaan. Omdat in de genoemde verrekeningssituaties partijen over en weer schuldenaar en schuldeiser van elkaar zijn, kan de verrekeningsverklaring door ieder der partijen worden afgegeven. Deze verklaring, die een eenzijdige rechtshandeling vormt,2 is vormvrij en kan ook in een gedraging besloten liggen.3Is een vordering of schuld, waarmee is verrekend, nietig of wordt die vernietigd, dan heeft in zoverre geen verrekening plaatsgevonden.4 Dit onderwerp zal nog aan de orde komen bij een verrekening door de fiscus van belastingaanslagen die naderhand worden vernietigd of verminderd.5