315 Aanwijzing geen direct verband: onbegrensd feitencomplex

Een aanwijzing voor de afwezigheid van een directe band tussen de te bewijzen feiten en de beoogde vordering in de hoofdzaak bestaat als het feitencomplex waarover de getuigen moeten worden ondervraagd onbegrensd (ongebreideld, oeverloos) is. Immers, als de verzoeker een concrete vordering heeft, dan kan hij ook, in ieder geval globaal, aangeven welke feiten voor het bewijs daarvan relevant zijn.1 Als precisering van de feiten naar tijd, plaats, activiteit en verdere omstandigheden (vrijwel) ontbreekt, dan is dat een aanwijzing voor een fishing expedition. Een geval waarin iedere begrenzing ontbrak, is het volgende. De verzoeker had – zo samengevat door de A-G – gevraagd om “alles wat ook maar enig verband houdt met de opslag en/of inzet van kernwapens in - enig - verband met de vliegbasis Volkel, en (alle) overige aspecten van denkbare ongelukken met en/of de inzet van kernwapens in of vanuit Nederland” te onderzoeken.2 Een ander sprekend voorbeeld is een zaak waarin een verzoeker wilde bewijzen “dat gereq. op onrechtmatige wijze, rechtstreeks of door tussenkomst van een of meer derden, al dan niet tegen beloning in enigerlei vorm, strikt geheime tekeningen en/of andere gegevens betreffende door verzoekster ontwikkelde en/of aan haar toevertrouwde constructies, in het bijzonder op het gebied van de verwerking van pluimvee, heeft verworven en/of tracht te verwerven.”3 Ten slotte een zaak waarin de verzoekster in haar beroepschrift niet het onderwerp van geschil had vermeld (hoewel het hof dat kon afleiden uit de stukken) en niet een duidelijke omschrijving van de feiten die zij wilde bewijzen had gegeven en haar beroepschrift had afgesloten met het volgende petitum: “Verzoekt de vrouw uw hof toe te laten deze getuigen te horen ten einde relevante feiten vast te kunnen stellen in de vorm van getuigenbewijs.”4

Het bovenstaande betekent niet dat in een voorlopig getuigenverhoor niet een groot aantal feiten kan worden onderzocht, maar wel dat alle feiten direct betrekking moeten hebben op de kern van de hoofdzaak.5 De verzoeker moet aangeven welke feiten hij ten behoeve van welke vordering wil bewijzen en hij behoort niet meer feiten te willen onderzoeken dan noodzakelijk is voor de vordering in de hoofdzaak.