6.4.1 Inleiding

Partijen kunnen ook afspraken maken over de wijze waarop zij hun wettelijke informatierechten uitoefenen. In deze paragraaf sta ik stil bij de contractuele regulering van wettelijke informatierechten.1 Daarmee bedoel ik contractuele afspraken die voorzien in regelingen voor (gepercipieerde) lacunes in de wet of open normen nader invullen. Ik doe dit aan de hand van drie voorbeelden: het nader invullen van het zwaarwichtig belang-criterium, afspraken over geschilbeslechting bij weigering van de vennootschap om informatie te verstrekken en afspraken over de wijze van informatieverstrekking.

Dergelijke vormen van contractuele regulering kunnen de rechtszekerheid voor betrokkenen vergroten door een op de vennootschap toegespitste invulling te geven aan open wettelijke normen. Om die rechtszekerheid voldoende te waarborgen, zullen de contractuele afspraken voldoende moeten doorwerken in het vennootschapsrecht.2 Daarover kan discussie bestaan, zoals ook volgt uit beperkte beschikbare rechtspraak.3 Niettemin kunnen dergelijke afspraken bruikbare richtsnoeren bieden bij de uitoefening van wettelijke informatierechten.