4.2.1 Repressieve procedures in verband met vernietiging van de opzegging

Een geslaagd beroep op een vernietigingsgrond brengt mee dat de arbeidsovereenkomst ondanks de opzegging voortduurt.1 De opzegging wordt geacht geen effect te hebben gehad.2

De vernietigingssanctie staat op het overtreden van de zogenoemde opzegverboden. Artikel 9 lid 3 BBA bepaalt dat de opzegging bij overtreding van het algemene opzegverbod in art. 6 BBA – opzegging zonder de vereiste toestemming van het UWV – binnen zes maanden vernietigbaar is. Wordt een bijzonder opzegverbod door de werkgever overtreden dan is de opzegging binnen twee maanden vernietigbaar.3 De bijzondere opzegverboden zijn te vinden in art. 7:670 BW, art. 7:670a BW, art. 8 van de Algemene Wet Gelijke Behandeling (AWGB), art. 1b lid 5 van de Wet gelijke behandeling van mannen en vrouwen (WGBMV), art. 9 van de Wet gelijke behandeling op grond van handicap of chronische ziekte (WGBH/CZ), art. 11 van de Wet gelijke behandeling op grond van leeftijd bij de arbeid (WGBL), art. 3 van de Wet aanpassing arbeidsduur (WAA) en art. 104 van de Pensioenwet.

Welke repressieve procedures zijn nu mogelijk nadat de werknemer een beroep op een vernietigingsgrond van de opzegging heeft gedaan? Allereerst kan de werknemer een verklaring voor recht vorderen dat de opzegging is vernietigd en de arbeidsovereenkomst derhalve voortduurt. Daarnaast kan de werknemer nakoming van de arbeidsovereenkomst vorderen. Veelal zal een loonvordering op basis van art. 7:628 of 629 BW eventueel vermeerderd met de verhoging conform art. 7:625 BW en wettelijke rente en feitelijke tewerkstelling op de voet van art. 7:611 BW worden gevorderd.