10.5.2.3 Synthese

Al met al volgt uit de totstandkomingsgeschiedenis van de wet van 1971 en 1994 dat het begrip openbaar belang weliswaar ruim mag worden uitgelegd, maar anderzijds dat de opdracht van de A-G in het enquêterecht een beperkte is. Het criterium om redenen van openbaar belang beperkt de enquêtebevoegdheid van de A-G in zoverre dat hij niet behoort op te treden voor zuiver particuliere belangen.1 Deze beperking is ontleend aan art. 1 lid 2 Fw en geldt ook ten aanzien van de bevoegdheid van de A-G in het jaarrekeningenrecht (art. 999 lid 2 oud Rv). Uit de parlementaire stukken blijkt dat een veelheid van particuliere belangen bij een bepaalde aangelegenheid niettemin een openbaar belang kunnen opleveren. Dit betekent echter niet dat de A-G een particulier belang, zoals dat van aandeelhouders en werknemers, zonder meer tot een openbaar belang kan transformeren. Vereist is dat boven de particuliere belangen (meer) uitstijgende, algemene en zwaarwegende belangen in het geding zijn.2 Zo geldt in het algemeen dat de omstandigheid dat de werkgelegenheid op het spel staat, een reden van openbaar belang kan zijn. Dit laatste is bijvoorbeeld het geval bij een onderneming van enige omvang die van wezenlijke betekenis is voor de werkgelegenheid in een bepaald gebied. Voorts kan sprake zijn van redenen van openbaar belang als de betrokken onderneming van groot belang is voor de nationale economie of als mogelijk wanbeleid bij de onderneming het gehele bedrijfsleven of een bepaalde sector daarvan in (publiek) diskrediet dreigt te brengen. Bij dit alles geldt dat de A-G niet moet worden beschouwd als een behoeder van een gezond bedrijfsleven. Daarnaast komt de A-G beleidsruimte toe bij zijn beoordeling of het openbaar belang al dan niet in het geding is.