9.3.1.4 Aanbevelingen

In hoofdstuk 6 heb ik uitgewerkt dat voor de omschrijving van het begrip ‘aanmerkelijk belang’ zou kunnen worden uitgegaan van een ‘belang van ten minste een derde gedeelte’. Dit sluit aan bij een suggestie van Meussen om de ondergrens voor de toepassing van de gebruikelijkloonregeling te stellen op ‘ten minste een derde gedeelte belang’ in het geplaatste kapitaal van een vennootschap.1 De huidige grens van het aanmerkelijkbelangcriterium is volgens hem te laag. Bij een bezit van 5% zal een aandeelhouder normaliter niet afzien van loon, omdat dit vooral de andere aandeelhouders ten goede zal komen in de vorm van een waardestijging van de aandelen.

Voorts heb ik mij in hoofdstuk 6 voorstander getoond van een meer materiële invulling van het begrip ‘aanmerkelijk belang’. Omdat de omschrijving van de dga in art. 4 onderdeel d Wet LB 1964 en art. 2h Uitv.besl. LB 1965 is gekoppeld aan een aanmerkelijkbelangpositie, zou een dergelijke materiële invulling ook leiden tot een ruimere invulling van dit begrip.

Zoals eerder is opgemerkt, ben ik van mening dat de begrippen ‘partner’ en ‘verbonden persoon’ voor de inkomsten- en vennootschapsbelasting kunnen worden geüniformeerd. In dit verband vind ik dat ongehuwde samenwoners ook als ‘partner’ zouden moeten worden beschouwd. Dit zou naar mijn mening in elk geval moeten gelden voor de toepassing van de fictieve dienstbetrekking in de zin van art. 4 onderdeel d Wet LB 1964 en art. 2h Uitv.besl. LB 1965 en voor de gebruikelijkloonregeling van art. 12a Wet LB 1964. Deze regelingen zouden dan van toepassing zijn op zowel de gehuwde, de geregistreerde als de ongehuwde en niet-geregistreerde partner. In dit verband heb ik in hoofdstuk 6 de contouren van het begrip ‘verbonden persoon’ geschetst: