11.2.5.2 Fiscaal operationele modellen belast met inkoopactiviteiten

Bij de fiscaal operationele modellen belast met inkoopactiviteiten kan onderscheid worden gemaakt tussen het procurement support-model, agentmodel en buy-sell model. De gecentraliseerde inkoopentiteit verkrijgt bij zowel het procurement support- als agentmodel geen eigendom over de goederen en loopt ook geen financieel risico bij de aankoop van de goederen. Dit rechtvaardigt de conclusie dat, in de regel, inkoopentiteiten bij dergelijke modellen geen partij zullen zijn bij de verkooptransactie, maar dat de vergoeding hoogstens als commissie of courtage wordt aangemerkt. Ten aanzien van de kwalificatie van de vergoeding als ofwel een inkoop- ofwel een verkoopcommissie, kan worden opmerkt dat de diensten in beginsel ten gunste van koper van de goederen worden verricht. Daarnaast staan de facturen die door de leveranciers worden verstrekt op naam van de groepsmaatschappijen en gaan de goederen rechtstreeks van de verkoper naar de groepsmaatschappijen. Bij het procurement support-model zal het contact daarnaast rechtstreeks verlopen tussen de verkoper en de groepsmaatschappij. Deze omstandigheden lijkt de voorzichtige conclusie te rechtvaardigen dat de vergoeding die de inkoopentiteit aan de groepsmaatschappij in rekening brengt als inkoopcommissie wordt aangemerkt. Uiteindelijk zal aan de hand van de concrete feiten en omstandigheden, waaronder de rechten en verplichtingen die voortvloeien uit de raamovereenkomst die tussen de gecentraliseerde inkoopentiteit en groepsmaatschappij is gesloten, bepaald moeten worden of sprake is van een bonafide relatie tussen de agent en koper en moet er een zekere mate van controle over de agent worden uitgeoefend door de koper. Als aan die condities is voldaan, is sprake van een (niet belastbare) inkoopcommissie in plaats van (belastbare) verkoopcommissie. Bij het agentmodel moet voor een dergelijke analyse ook aandacht uitgaan naar de rechten en verplichtingen die voortkomen uit de raamovereenkomst die is gesloten tussen de gecentraliseerde inkoopentiteit en de verkoper van de goederen. Bij een buy-sell model is de gecentraliseerde inkoopentiteit partij bij de verkooptransactie, omdat zij in dat geval eigendom over de goederen verkrijgt en financieel risico beloopt over de goederen. Er is met andere woorden sprake van twee opeenvolgende verkopen, namelijk een verkoop tussen de leverancier en de gecentraliseerde inkoopentiteit enerzijds en de verkoop tussen de gecentraliseerde inkoopentiteit en de groepsmaatschappij anderzijds.