7.4.4 Hoe worden initiële keuzes en keuzes voor omzettingen gemaakt?

Naast het feit dat de Nederlandse fiscale wetgever niet uiteen heeft gezet waarom er verschillende heffingsmethoden bestaan (hoofdstuk 2), expliciteert hij tot nu toe evenmin waarom hij bij de invoering van een belasting voor een bepaalde heffingsmethode kiest (hoofdstuk 6). Ten aanzien van mogelijke omzettingen van heffingsmethoden van rijksbelastingen binnen Nederland is vooral sprake van argumenten van individuen waarom de wetgever daar al dan niet toe zou moeten besluiten en wat de eventuele gevolgen daarvan zijn. Die verschillende argumenten heb ik herleid tot de volgende vier factoren: correctiemogelijkheden voor de Belastingdienst, uitvoeringslasten voor de Belastingdienst, administratieve lasten van belastingplichtigen en de behoefte van belastingplichtigen aan rechtszekerheid. Bij een keuze tussen de heffingsmethoden moet de wetgever deze vier factoren in zijn afwegingen betrekken. Wat daarbij extra complicerend werkt, is dat die factoren verschillende verschijningsvormen kennen die elkaar kunnen versterken maar ook tegengesteld op elkaar kunnen inwerken.

Bij omzettingen in het buitenland blijken de administratieve lasten van belastingplichtigen en de behoefte van belastingplichtigen aan rechtszekerheid overigens nauwelijks een rol te spelen. Vooral de factoren (het vergroten van de) correctiemogelijkheden voor de Belastingdienst en (het verlagen van) de uitvoeringslasten voor de Belastingdienst blijken de voornaamste beweegredenen achter die buitenlandse omzettingen te zijn.