11.13.1 Algemeen

Zoals reeds gezegd, zijn mededingingszaken erg complex en kostbaar (wat samenhangt met de constatering dat het materiële mededingingsrecht niet altijd duidelijk is uitgekristalliseerd).1 De (proces)kosten vormen dan ook een aanzienlijk obstakel voor de privaatrechtelijke handhaving van mededingingsrecht. Het risico om bij verlies uiteindelijk een kostbare civiele procedure te moeten betalen die niets heeft opgeleverd, weegt veelal zwaarder dan het mogelijke voordeel dat bij winst van de civiele procedure wordt behaald.2

Juridisch gezien is de uitkomst bij niet-hardcore restricties vaak onzeker, ondanks de tijd en kosten die in een civiele procedure worden geïnvesteerd. De benodigde inzet van economische expertise kan de kosten van een 'stand alone' mededingingsprocedure voor de burgerlijke rechter nog eens aanzienlijk verhogen. Daar komt bij dat de economische analyse van de deskundige, ondanks de tijd en kosten die in het onderzoek zijn gaan zitten, vaak zal worden tegengesproken door een deskundige van de wederpartij. Particulieren hebben dan ook veelal een voorkeur voor de goedkopere en meer efficiënte bestuursrechtelijke handhaving door de Commissie of de nationale mededingingsautoriteiten. Het indienen van een klacht bij de mededingingsautoriteiten is kosteloos, in tegenstelling tot het instellen van een civiele procedure voor de nationale rechter.

Deze situatie vraagt om verbetering, mede gelet op het feit dat de Commissie en de NMa prioriteiten moeten stellen bij de publiekrechtelijke handhaving van het mededingingsrecht en er als gevolg daarvan een handhavingstekort kan ontstaan. Aanvulling van dat tekort in de vorm van privaatrechtelijke handhaving is dan ook gewenst. Dit kan door het verlagen van de financiële drempels om het recht te handhaven.3