3.4.4.1 EVRM en EHRM

Een onderzoek naar feiten en omstandigheden kan pas zorgvuldig zijn als de onderzoeker zich vooraf bewust is van het doel van het onderzoek. Bij individuele straftoemeting gaat het dan voornamelijk om het achterhalen van feiten en omstandigheden die een evenredige belangenafweging mogelijk maken. Het evenredigheidsbeginsel bepaalt dus mede de reikwijdte en diepgang van het uit te voeren onderzoek.

In het EVRM staat geen expliciete rechtsnorm die verwijst naar de regel dat een straf in verhouding moet staan tot de ernst van de gedraging.1 Dat neemt niet weg dat het proportionaliteitsbeginsel als algemeen rechtsbeginsel wel degelijk in het EVRM besloten ligt. Dit volgt reeds uit de aanbevelingen in de Recommendation ‘Consistency in sentencing’.2

Uit de jurisprudentie van het EHRM komt het beeld naar voren dat het zorgvuldigheidsbeginsel bij proportionele bestraffing vooral gestalte krijgt als onderdeel van een ‘fair trial’ op grond van artikel 6 EVRM.