8.5.2 Uitstel van de prestatie

[294] Onmiddellijke voorzieningen zijn tijdelijk van aard. Een onmiddellijke voorziening kan het nakomen van een verbintenis dus slechts gedurende een bepaalde periode belemmeren. De prestatie wordt uitgesteld tot na expiratie van de onmiddellijke voorziening. Veruit de meeste onmiddellijke voorzieningen worden getroffen “voor de duur van het geding”. Dat brengt mee, dat bij het treffen van een maatregel niet vaststaat wanneer zij precies tot een einde zal komen. Bij aanvang van de voorziening valt daarom vaak niet te bepalen tot wanneer de prestatie wordt uitgesteld. Het is afhankelijk van de verbintenis of na het tijdsverloop nog gepresteerd kan worden. Uitgestelde prestaties die niet als tekortkoming in de nakoming worden aangemerkt vallen in beginsel buiten het besproken onderwerp.1 Bij het aftasten van de contouren van concrete objectieve normen, worden hierna een paar voorzieningen besproken waarbij uitstel van de prestatie een rol speelde.