6.2.2.2 Ten aanzien van het recht op bescherming van persoonsgegevens

De rechtspraak van het Hof van Justitie is bepalend voor de uitleg van het gegevensbeschermingsrecht. Het heeft inmiddels enkele toonaangevende arresten gewezen.

Het Hof van Justitie oordeelde allereerst dat het begrip ‘verwerkingsverantwoordelijke’ ruim moet worden uitgelegd. Op deze manier kan een ‘doeltreffende en volledige bescherming’ aan de betrokkene worden verzekerd.1 Ook overwoog het Hof van Justitie dat aan het begrip ‘persoonsgegevens’ een ruime betekenis moet worden gegeven2 en dat een standaard aangevinkt selectievakje geen toestemming constitueert in de zin van artikel 6 lid 1 sub a AVG.3 Voorts erkende het ‘een recht om vergeten te worden’, terwijl dit recht niet expliciet in de Dataprotectierichtlijn stond.4

Uit de rechtspraak van het Hof van Justitie blijkt dat het gegevensbeschermingsrecht de betrokkene beoogt ‘een doeltreffende en volledige bescherming van zijn fundamentele vrijheden en rechten’ te verzekeren.5 Begrippen worden daardoor ruim (‘persoonsgegevens’, ‘verwerkingsverantwoordelijke’ of ‘het recht om vergeten te worden’) óf juist strikt (‘toestemming’) uitgelegd. In zijn rechtspraak geeft het Hof van Justitie er aldus blijk van dat het, net als de Uniewetgever,6 een hoog beschermingsniveau voor de betrokkene nastreeft, en neemt het een progressieve, haast activistische houding7 aan ten aanzien van het recht op de bescherming van persoonsgegevens.8 Het is aannemelijk dat het Hof van Justitie eenzelfde ruimhartige benadering zal volgen ten aanzien van de interpretatie van de vergoedbare schade. Die gedachte wordt gesterkt doordat de Uniewetgever in overweging 146 AVG de opdracht geeft om schade ruim uit te leggen.