8.3.3.3 De bestuursrechter houdt vast aan de onafhankelijkheidsnorm

Ondertussen hebben appellanten met tal van stellingen gepoogd te onderbouwen dat een adviseur die weliswaar hiërarchisch niet ondergeschikt is aan het bestuursorgaan, nog geen adviseur is die ook feitelijk, daadwerkelijk onafhankelijk is.1 Een dergelijke klacht wordt – naar mijn weten – nooit gehonoreerd. De Afdeling komt steevast tot de conclusie dat de stellingen van appellant geen concrete aanknopingspunten voor twijfel aan de onafhankelijkheid opleveren.

Veel beproefd is de stelling dat dat de adviseur onvoldoende onafhankelijk is omdat deze in opdracht en voor rekening van het bestuursorgaan werkt.2 Ook wordt vaak betoogd dat het betreffende bestuursorgaan een financieel belang heeft bij de uitkomst van het advies.3 Daarmee hangt samen de stelling dat een adviseur meer adviesopdrachten zal krijgen wanneer hij vanuit het oogpunt van het bevoegd gezag gunstig taxeert.4 De Afdeling bestuursrechtspraak acht zulke betogen onvoldoende concreet. Wat de Afdeling ook onvoldoende concreet acht, is het betoog dat de ingeschakelde adviseur de vaste (plan)schadeadviseur van de gemeente is, althans vaker advieswerkzaamheden verricht.5 Dat geldt ook voor de stelling dat de adviseur exclusief overheidsorganen bijstaat.6 Van statutaire banden tussen een adviseur en de overheid wil de Afdeling bestuursrechtspraak niet weten.7 Ook de blote stelling dat de ingeschakelde adviseur niet onafhankelijk is, is – uiteraard – onvoldoende concreet.8 Wat appellanten voorts regelmatig tegen de borst stuit is het gegeven dat bestuursorgaan en adviseur elkaar persoonlijk kennen,9 tutoyeren,10 naast elkaar zitten tijdens de zitting11 of dat de adviseur het woord neemt tijdens de zitting.12 Hier naderen we de grens van de onpartijdigheid. Vaak meent de Afdeling dat een appellant dergelijke situaties verkeerd heeft geïnterpreteerd.

Een enkele keer wijst de Afdeling bestuursrechtspraak de onafhankelijkheidsklacht van de hand met een rechtstreekse verwijzing naar de norm uit de planschade- en nadeelcompensatieregelgeving:

Daarmee is duidelijk dat de Afdeling bestuursrechtspraak vasthoudt aan de onafhankelijkheidsnorm zoals die wordt gegeven door de nadeelcompensatieregeling op grond waarvan het verzoek om nadeelcompensatie wordt gedaan.