7.3.2.1 Verschillen tussen registratie eigendom en Wion

Wellicht het meest voor de hand liggende verschil tussen de eigendomsregistratie en de registratie in het kader van de Wion is het doel waarvoor beide soorten registraties zijn ingesteld. De eigendomsregistratie van netten dient de rechtszekerheid ten aanzien van onroerende zaken/registergoederen; de registratie van leidingen in het kader van de Wion dient primair het doel om de veiligheid bij graafactiviteiten te vergroten, dan wel het verminderen van graafincidenten of schade door of aan kabels en leidingen te beperken. Het 'object' van beide registraties is ook anders. Gaat het bij de eigendomsregistratie om de registratie van rechten op netten, bij de Wion gaat het om de registratie van de ligging- of legginggegevens of wel de locatie van de betreffende netten.

Een ander verschil is het resultaat; namelijk de nettekening die bij de eigendomsregistratie van netten wordt gebruikt, is niet zozeer bedoeld om de ligging van het net weer te geven, maar vooral om het object (van overdracht) te individualiseren (artikel 3:84 BW). In het kader van de Wion is de tekening, of de geografische weergave van het net een (wettelijk) vereiste. Netbeheerders dienen de gegevens over de ligging van hun netten (in de Wion aangeduid als `gebiedsinformatie') halverwege 2010 digitaal en gestandaardiseerd1 weer te geven zodat deze gecombineerd kan worden met de GBKN.

Daarnaast is de nettekening bij de eigendomsregistratie niet zodanig gedetailleerd dat men daarop de precieze ligging van het net kan afleiden. De lijn die het net op de nettekening moet voorstellen ligt in een zogenaamde betrouwbaarheidsstrook wat betekent dat het net wordt weergegeven in een strook met een zodanige breedte dat duidelijk is in welke percelen het net ligt. In de akte of notariële verklaring moet die breedte tekstueel worden verklaard.2 Het kaartmateriaal dat in het kader van de Wion wordt verstrekt, bevat wel die mate van gedetailleerdheid zoals soort, functie, dikte, diepteligging of kleur van de leiding, die nodig is om de ligging van de leiding op de graaflocatie te kunnen lokaliseren. De gebruikte ondergrond is bij beide tekeningen ook een andere. Bij de eigendomsregistratie wordt de kadastrale kaart als ondergrond van de nettekening gebruikt, terwijl dit de GBKN is bij het kaartmateriaal in het kader van de Wion. Overigens zijn de GBKN en kadastrale kaart wel op elkaar afgestemd zodat de kadastrale kaart in de GBKN geïntegreerd kan worden. Echter de kaarten zijn qua inhoud verschillend.

Afgezien van doel en de inhoud van de registraties is als grootste verschil toch wel te noemen dat de eigendomsregistratie van netten één centrale registratie betreft. Immers de eigendomssituatie van netten kan — in het kader van de rechtszekerheid alleen uit de openbare registers en de kadastrale registratie worden afgeleid (die beheerd worden door één bestuursorgaan). De registratie (van de ligging) van netten in het kader van de Wion betreft géén centrale registratie van netten. Elke netbeheerder houdt zelf een registratie bij van de netten die hij in beheer heeft en elke netbeheerder heeft zelf zijn verantwoordelijkheden ten aanzien van het bijhouden van die registratie. De registratie in het kader van de Wion is dan ook decentraal geregeld. Ondanks dat halverwege 2010 de (digitale) ligginggegevens via het Kadaster aan gravers wordt verstrekt, blijft de registratie van de (ligging van) netten zelf in handen van de netbeheerders. Uit de Wion volgt ook dat de ligginggegevens van de netten niet door het Kadaster (mogen) worden bewaard (artikel 20). Het is thans (wettelijk gezien) niet mogelijk dat één centrale registratie van ligginggegevens van netten in Nederland onder het Kadaster3 komt te berusten. Dientengevolge vallen de ligginggegevens in het kader van de Wion dus niet onder het openbaarheidsregime van het Kadaster. In de Wion is opgenomen dat alleen een beperkte kring van partijen (die direct of indirect onderdeel zijn van de graafketen) toegang heeft tot die ligginggegevens en dat er diverse toelatingseisen worden gesteld4 om aan het informatie-uitwisselingssysteem deel te mogen nemen. Voor de eigendomsregistratie van netten is die beperking in beginsel5 niet gegeven omdat het onderdeel uitmaakt van de openbare registers en de kadastrale registratie die in principe voor iedereen toegankelijk zijn.