3.3.6 Gerelativeerde verkrijging

68. De verkrijging van een goed kan in bepaalde gevallen worden ‘gerelativeerd’, in die zin dat de verkrijging geen werking heeft jegens één of meer bepaalde derden. Binnen het vermogensrecht bestaan een aantal van dergelijke figuren. Zo kan worden gewezen op de werking van de actio Pauliana, het beslag of de levering constituto possessorio.1 De figuren hebben gemeen dat zij de derde door middel van een beperking van de gevolgen van de verkrijging beschermen tegen de voor hem nadelige gevolgen van die verkrijging. In dit verband kan de vraag worden gesteld of de goederen wel werkelijk door de verkrijger zijn verkregen of dat zij gedurende de relativering van de verkrijging nog als zijn toekomstige goederen hebben te gelden.2

Goederen die op grond van een gerelativeerde verkrijging zijn verkregen, zijn overgegaan in het vermogen van de verkrijger. Deze goederen zijn door de verkrijger verkregen en zijn aan te merken als zijn tegenwoordige goederen. Dat de verkrijging jegens bepaalde personen niet kan worden ingeroepen, staat aan de rechtsovergang niet in de weg. Hoewel de goederen in het vermogen van de verkrijger zijn gekomen, kan de relativering van de verkrijging erop neerkomen dat de verkrijging niet meer is dan een lege huls. De verkrijger en personen die hun rechten ontlenen aan dat van de verkrijger ondervinden immers wel de gevolgen van de relativering. De beschermde persoon zal zijn rechten op het goed kunnen voortzetten en kan voorbij gaan aan de ten opzichte van hem gerelativeerde aanspraken van anderen.