2.6 Deelvraag 5 – Waarderingsvragen bij ondernemingsrechtelijke procedures

Deelvraag 1 ging in op waardering bij de blokkeringsregeling. In het ondernemingsrecht speelt de waardering van ondernemingen en aandelen echter in meer wettelijke bepalingen een rol, zoals bij de geschillenregeling en de uitkoopprocedure. De voornoemde procedures of regelingen vat ik samen als ondernemingsrechtelijke procedures. Om tot een waardering van aandelen te komen, worden in de ondernemingsrechtelijke procedures vaak waarderingsopdrachten verstrekt aan waarderingsdeskundigen. In de wet, rechtspraak, literatuur en waarderingsrapporten worden uiteenlopende definities voor waarde gehanteerd. Dit draagt niet bij aan een transparant kader en kan leiden tot miscommunicatie. Ook het feit dat een waardering in grote mate een schattingsvraagstuk is,1 leidt ertoe dat waardering vaak een arbitrair onderwerp is. Verschillende situaties leiden tot andere benaderingen van de waardering. Zonder te duiden in welke waarderingscontext de waardering plaatsvindt en wat daarvan de implicaties zijn, is de uitkomst nietszeggend.2

Naar waardering is veel (Engelstalig) onderzoek gedaan, maar de in de doctrine ontwikkelde inzichten worden bij het verstrekken van waarderingsopdrachten nauwelijks toegepast. Vaak geldt slechts dat “de prijs gelijk aan de waarde” moet worden vastgesteld, hetgeen gezien het in hoofdstuk 3 te presenteren overzicht een onduidelijke en te beperkt ingekaderde waarderingsopdracht is. Teneinde te komen tot een duidelijker waarderingsproces met minder arbitraire uitkomsten stel ik de volgende deelvraag:

Deelvraag 5 wordt behandeld in hoofdstuk 8 (Een waarderingskader voor waarderingsopdrachten in juridische procedures).3