Wilsdelegatie in het erfrecht
Einde inhoudsopgave
Wilsdelegatie in het erfrecht (Publicaties vanwege het Centrum voor Notarieel Recht) 2014/II.5.4.2:II.5.4.2 Last als verplichting om…
Wilsdelegatie in het erfrecht (Publicaties vanwege het Centrum voor Notarieel Recht) 2014/II.5.4.2
II.5.4.2 Last als verplichting om…
Documentgegevens:
mr. N.V.C.E. Bauduin, datum 09-09-2014
- Datum
09-09-2014
- Auteur
mr. N.V.C.E. Bauduin
- JCDI
JCDI:ADS624623:1
- Vakgebied(en)
Erfrecht (V)
Toon alle voetnoten
Voetnoten
Voetnoten
Deze term ontleen ik aan Kolkman 2006, p. 182.
Deze term is ietwat beladen. Als een erflater een persoon wil bevoordelen is het passender om een legaat te maken. Een legaat houdt immers een vorderingsrecht tot nakoming in. Bovendien kan met de omschrijving van de last pers saldo worden bewerkstelligd dat de last ook drukt op degene die erflater met een last zou willen bevoordelen. Zie F. Schols, Handboek Erfrecht 2011, p. 198.
Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.
Met de last legt erflater een verplichting op om bijvoorbeeld iets te geven, of om iets te doen of iets te dulden.
Een voorbeeld van een last die verplicht om iets te geven, is de verplichting voor de erfgenamen om binnen twee jaren na erflaters overlijden € 100.000,- uit te keren aan een fonds dat de belangen van gehandicapten behartigt. De verplichting bestaat dus uit het uitkeren van een bepaald geldbedrag aan een fonds dat de belangen van gehandicapten behartigt. De verplichting is met andere woorden het bewerkstelligen van een verkrijging. Een voorbeeld van een last die verplicht om iets te doen, is de verplichting voor de erfgenamen om binnen twee jaar na erflaters overlijden een monument voor erflater op te richten. Of de verplichting om voor een huisdier te zorgen, of een bepaalde reis te maken. En een voorbeeld van een last die verplicht om iets te dulden, is het toedelen van een vordering aan een kind (dat erfgenaam is), die ten laste komt van moeder, onder de verplichting om deze vordering niet eerder op te eisen dan na moeders overlijden.
Welke mate van bepaaldheid geldt voor de last? Ofwel in hoeverre moet de verplichting (die met de last in het leven wordt geroepen) door erflater zijn bepaald? En is er ruimte voor wilsdelegatie? In onderstaande paragrafen ga ik op deze vragen in.
Omdat de last, net zoals de erfstelling en het legaat, tot een verkrijging kan leiden, zal ik hierbij een onderscheid maken tussen:
1. De last die leidt tot de verplichting om iets te geven en hiermee een verkrijging kan bewerkstelligen. Deze last zou ook kunnen worden geduid met de term ‘vermogensrechtelijke last’.1
De vermogensrechtelijke last staat centraal in de paragrafen 5.4.3 en 5.4.4. In lijn met de paragrafen over de erfstelling (paragraaf 5.2.2 en 5.2.4) en het legaat (paragraaf 5.3.2 en 5.3.3), zal ik hierbij spreken van het subject van de verkrijging en het object van de verkrijging. Met het subject van de verkrijging doel ik dan op degene die op grond van de last iets kan verkrijgen (ook wel ‘lastbevoordeelde’2 genoemd). Met het object van de verkrijging doel ik op de verplichting die resulteert in de verkrijging. In hoeverre kan een ander dit subject resp. object van de verkrijging bepalen?
2. De last die leidt tot de verplichting om iets te doen resp. te dulden. In hoeverre een ander deze verplichting kan inkleuren, komt in paragraaf 5.4.6 aan bod.