15.4.3.2 Voorontwerp Awb

De aanvankelijk voorgestelde tekst van art. 5:10a Awb (in het voorontwerp: art. 5.0.11) sloot aan op eerdere formuleringen die in een reeks bijzondere wetten waren opgenomen, waaronder art. 67j AWR (oud): degene die aan een handeling van het bestuursorgaan redelijkerwijs de gevolgtrekking kan verbinden dat aan hem een bestuurlijke sanctie, niet zijnde een herstelsanctie, zal worden opgelegd, zou niet langer verplicht zijn ten behoeve van deze oplegging inlichtingen omtrent de overtreding te verstrekken.1 Deze formulering heeft veel kritiek opgeroepen uit onder meer strafrechtelijke kring.2 Er zouden geen goede redenen zijn om op dit punt onderscheid te maken tussen het bestuurs- en strafrecht. De problematiek van de verhouding tussen zwijgrecht en inlichtingenplicht doet zich bijvoorbeeld in het strafrecht ook voor, omdat veel bestuursrechtelijke wetten (mede) strafrechtelijk worden gehandhaafd.3 Het bestuursrecht zou op dit punt aansluiting moeten zoeken bij het strafrecht.

Deze en andere kritiek hebben geleid tot de conclusie dat het wenselijk is om een van het voorontwerp afwijkende regeling voor te stellen.4 Deze aanleiding lag vooral in de wens van de wetgever om onnodige verschillen met het strafrecht te vermijden. Dit klemt temeer nu de regelingen van het zwijgrecht in het bestuurs- en strafrecht beide moeten voldoen aan de eisen van art. 6 EVRM.5 Daarbij doet zich volgens de wetgever wel het probleem voor dat de rechtspraak van het EHRM geen volstrekte duidelijkheid biedt over de eisen die het Verdrag stelt. Alles afwegende stelde de wetgever voor om te bepalen dat aan een persoon het zwijgrecht toekomt, zodra hij met het oog op het opleggen van een bestraffende sanctie wordt verhoord.6