8.3.5.2 De erkenning van de levering constituto possessorio bij voorbaat in het Sio-arrest

De Hoge Raad heeft zich in het Sio-arrest uitgelaten over de geldigheid van een zekerheidsoverdracht met levering constituto possessorio bij voorbaat, oftewel een geanticipeerde levering constituto possessorio.1 In deze zaak waren partijen overeengekomen dat de schuldenaar ‘alle machinerieën en voorraden’ welke zich in het bedrijf bevonden en nadien in het bedrijf zouden komen tot zekerheid zou overdragen. De Hoge Raad oordeelde dat de na de initiële zekerheidsoverdracht verkregen zaken ook zekerheidseigendom waren geworden van de schuldeiser. Hij liet de motivering van het Hof in stand die inhield dat eigendom niet enkel door de overeenkomst was overgegaan op de schuldeiser, maar mede door de vaststelling dat de schuldenaar na zijn verkrijging de wil had gehad om de zaak te houden voor de zekerheidseigenaar. Daarvoor was niet vereist dat de schuldenaar na zijn verkrijging nogmaals een wilsverklaring aflegde. De Hoge Raad lijkt in dit arrest slechts zakelijke binding van de wilsverklaring te aanvaarden, voor zover van een contraire wil (en/of wilsverklaring) niet was gebleken.2