2.3.1 Inleiding

De rvb en de rvc zien zich geconfronteerd met complexe vraagstukken en uitdagingen. De taak van de rvb lijkt bovendien steeds gecompliceerder. De rvb wordt geacht zich met steeds meer thema’s bezig te houden: cultuur, lange termijn waardecreatie, duurzaamheid, maatschappelijk verantwoord ondernemen en dit allemaal in een globaliserende omgeving. Van de rvc wordt verwacht hierop toezicht te houden. Bij een meerhoofdige rvb en rvc is een complicerende factor de invloed van de groepsdiscussie. Deze invloed is non-lineair, in die zin dat de beslissing niet altijd een optelsom is van de individuele meningen.1 De uiteindelijke beslissing van de groep reflecteert niet altijd de mening van de individuen uit de groep. Als een groep competente mensen bij elkaar in een kamer wordt gezet, is het resultaat niet per se beter dan het resultaat dat een individu had kunnen bereiken.2 Dit gaat in tegen de optimaliteitsgedachte. Ook executives zijn niet altijd tevreden over de genomen beslissingen. Uit onderzoek onder 2200 executives blijkt dat slechts 28% van mening is dat de kwaliteit van hun strategische beslissingen goed was. 60% is van mening dat de goede beslissingen net zo vaak voorkwamen als de slechte beslissingen. De overige 12% is van mening dat goede beslissingen vrijwel niet voorkwamen.3

Twee van de oorzaken van het niet bereiken van het optimale niveau door de rvb en de rvc zijn de cognitieve collectieve biases group polarization en groupthink. Biases die zich voordoen op individueel niveau laat ik hier achterwege.4