2.2.1 Het patentrecht

De wet van 21 mei 1819 houdende een nieuwe ordonnantie op het regt van patent1 wilde bij benadering van ieder bedrijf of beroep de opbrengst treffen. De berekening van de verschuldigde belasting geschiedde naar een fictieve opbrengst.2 De wetgever achtte het namelijk niet uitvoerbaar om de bedrijfs- en beroepsopbrengst rechtstreeks vast te stellen. Het patentrecht werd voor de verschillende beroepen en bedrijven afzonderlijk vastgesteld en voor sommige bedrijven werd verschil gemaakt naarmate de vermoedelijke omvang. Voor de NV maakte de wetgever echter een uitzondering.3 De belastingheffing van NV’s werd namelijk gebaseerd op de uitdelingen van de winst. Dat was nieuw, want tot 1819 was het kapitaal van de NV de grondslag van het patentrecht geweest. Het recht van patent van NV’s was geregeld in tabel nr. 9 en bedroeg 2% van de gedane uitdelingen.