3.2.3.2.1 Inleiding

Omdat tussen de onderzoeker en bij de enquêteprocedure betrokken partijen geen contractuele verhouding bestaat, is de grondslag voor aansprakelijkstelling van de onderzoeker de onrechtmatige daad.1 Verschillende bij de enquêteprocedure betrokken partijen kunnen de onderzoeker aansprakelijk stellen.2 De onderzoeker is enkel aansprakelijk uit hoofde van onrechtmatige daad bij een onrechtmatige gedraging (par. 3.2.3.2.2), die de onderzoeker kan worden toegerekend (par. 3.2.3.2.3). Bovendien moet de benadeelde schade hebben geleden (par. 3.2.3.2.4) en moet tussen de geleden schade en de onrechtmatige gedraging een causaal verband bestaan (par. 3.2.3.2.5). Tot slot moet de door de onderzoeker geschonden norm ook strekken tot bescherming tegen de schade zoals de benadeelde die heeft geleden (par. 3.2.3.2.6).

Ik merk nog op dat het voor de hand ligt dat bij de enquêteprocedure betrokken partijen in een tegen de onderzoeker gerichte aansprakelijkheidsprocedure schadevergoeding vorderen. In theorie is echter ook denkbaar dat een onrechtmatige daad de basis vormt voor een gevorderd gebod jegens de onderzoeker die nalatig is met het opstarten van het onderzoek of het uitbrengen van het onderzoeksverslag.3 Net als dat bij een deskundige in de civiele procedure weinig zinvol lijkt,4 geldt dat voor de onderzoeker. Procespartijen staan ook eenvoudigere mogelijkheden ter beschikking tegen een dralende onderzoeker: zij kunnen zich tot de raadsheer-commissaris wenden (art. 2:350 lid 4 BW)5 of de Ondernemingskamer verzoeken de onderzoeker te ontheffen van zijn taak of te vervangen.6