6.7.3.1 Algemeen

Uit de vorige paragraaf blijkt dat in de Nederlandse uitvoeringspraktijk voor het merendeel niet is uitgekristalliseerd in hoeverre bepalingen neergelegd in Europese subsidieverordeningen, Europese besluiten en andere documenten rechtstreeks als subsidieverplichting door Nederlandse bestuursorganen aan eindontvangers kunnen worden tegengeworpen. Vast staat dat de Nederlandse bestuursorganen ten opzichte van de EU aan de daarin neergelegde verplichtingen zijn gebonden. Voor zover deze verplichtingen niet doorwerken in de nationale subsidieverhouding of daarover twijfels bestaan, is het dan ook aan te raden ervoor zorg te dragen dat zij als subsidieverplichtingen kunnen worden tegengeworpen op grond van het nationale recht.

In deze paragraaf wordt in de eerste plaats de regeling van de subsidieverplichtingen beschreven zoals die is neergelegd in de subsidietitel van de Awb (paragraaf 6.7.3.2). Ingegaan wordt op de vraag hoe deze verplichtingen moeten worden vormgegeven, alvorens zij aan de eindontvanger van de Europese subsidie kunnen worden tegengeworpen. Paragraaf 6.7.3.3 is gewijd aan het onderscheid tussen subsidieverplichtingen en subsidiabiliteitsvoorwaarden. In de Nederlandse uitvoeringspraktijk bestaat over dit onderscheid verwarring.

Vervolgens wordt ingegaan op de Nederlandse praktijk dat administratieverplichtingen in Nederlandse handboeken worden neergelegd (paragraaf 6.7.3.4). Paragraaf 6.7.3.5 ziet op de vraag op welke wijze het best kan worden bewerkstelligd dat eindontvangers van Europese subsidie de Europese aan-bestedingsregels naleven. In paragraaf 6.7.3.6 wordt ten slotte besproken in hoeverre het rechtszekerheidsbeginsel toestaat dat Nederlandse bestuursorganen volstaan met het opleggen van de algemeen geformuleerde verplichting dat de Europese subsidieregelgeving moet worden nageleefd.