3.6.1 Richtlijn(historie)

Onder vigeur van de Tweede Richtlijn hadden de lidstaten de bevoegdheid om ieder die een in art. 4 Tweede Richtlijn bedoelde handeling (lees: een handeling die behoort tot de activiteit van een producent, handelaar of dienstverrichter) niet-regelmatig verricht eveneens als belastingplichtige aan te merken.1 Met art. 4 lid 3 Zesde Richtlijn en art. 12 lid 1 Btw-richtlijn is op dit punt niets veranderd.2 Op grond van art. 12 lid 1 Btw-richtlijn kunnen lidstaten als belastingplichtige aanmerken eenieder die incidenteel een handeling verricht die behoort tot de in art. 9 lid 1, tweede alinea Btw-richtlijn bedoelde activiteiten. Wat opvalt is dat vervolgens twee vastgoedhandelingen met name – het is derhalve geen limitatieve lijst – worden genoemd: de levering van een (gedeelte van een) gebouw en het bijbehorend terrein voor eerste ingebruikneming (art. 12 lid 1, onderdeel a Btw-richtlijn) en de levering van een bouwterrein (art. 12 lid 1, onderdeel b Btw-richtlijn).