4.3.1 Bijzondere rechtsvorm

De stichting is een bijzondere rechtsvorm in het Nederlandse rechtspersonenrecht. Het doel vormt het centrale element bij de privaatrechtelijke rechtsfiguur van de stichting. Het maakt onderdeel uit van de definitie van de rechtsvorm. Het doel bepaalt de bestemming van het vermogen van de stichting. Het vermogen van een stichting is dienstbaar aan het doel van de stichting.

Van daaruit is het een kleine stap in de gedachte dat het vermogen dat in een stichting gevormd wordt, ten dienste staat aan het doel van de stichting. Dat vermogen dient beschermd te worden gedurende het bestaan van de stichting en daarna. Gedurende het bestaan van de stichting wordt dat doelvermogen beschermd door het leerstuk van doeloverschrijding.1 De betekenis van het doel van een privaatrechtelijke rechtspersoon en de functie van het leerstuk van doeloverschrijding moeten niet overschat moeten worden. Uit het proefschrift van Groenewald2 blijkt wel dat deze stelling niet zonder meer op stichtingen toegepast kan worden vanwege de bijzondere aard van deze rechtspersoon. Een stichting ontleent haar bestaansrecht aan het doel zoals dat uit de statuten blijkt. Na rechtsvormwijziging van een stichting wordt het doelvermogen beschermd door de beschermende bepaling van artikel 2:18 lid 6 BW.